เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปช่วยเพื่อนถ่าย MV ของวง เคลิ้มสมาคม มา
ที่เราถูกใจก็คือบ้านสวย และ ก็นางเอกตัวเล็กของเรา น้องแม๊กกี้
เวลาเราเอากล้องไปใกล้ๆน้องแล้วบอกให้ทำหน้าตลกๆใส่
น้องบอก "ไม่เอา...ทำไม่เป็น...ทำไงหน้าตลกๆอ่ะ"
เราลองถ่ายภาพแรกและให้น้องดู หลังจากนั้นก็หยุดไม่อยู่
ประมาณว่าทำหน้าสวยๆ ไม่เป็นแล้ว และนี่ก็คือหน้าน่ารักๆของน้องแม็กกี้
Nodame Centabile
เป็นการ์ตูนที่เราชื่นชอบเรื่องหนึ่ง
และไม่นานมานี้เราก็ได้มีโอกาสได้ดูละครเรื่องนี้
OHHHHHH…GOdddddddddd
มันยอดมากกกกกก...นี่มันตัวการ์ตูนเคลื่อนที่
ไม่ใช่ Animation แต่นี้เป็นคน
เนื้อเรื่องสนุกสุดๆ เมื่อสาวน้อยอัจริยะที่แสนเปิ่น จอมซกมก
ผู้เล่นเปียโนในแบบที่ไม่เหมือนใคร Nodeme
ได้มาอาศัยอยู่ข้างห้องรุ่นพี่ที่แสนจะเด่นดัง
ไม่ว่าจะชาติตระกูลที่เป็นอัจริยะทางดนตรี
รูปร่างหน้าตาที่แสน...จะหล่อเหลา
ความสามารถทางดนตรีแบบหาใครเปรียบไม่ได้ อย่าง Jiaki senpai
เรื่องราวเป็นไงนะหรอ? เราไม่เล่าเพราะ blog อื่นเข้าเขียนไว้เยอะแล้ว
แต่ที่อยากจะบอกก็คือ เราชอบ ทุกอย่างในเรื่อง
ทั้ง actor character music etc. มันแจ่มจริงๆ
มันให้ความรู้สึกว่า ตัวการ์ตูนนั้นเด่งออกมาเลย
แบบว่าตรงกับจินตนาการมากกกกกกกกกกก
เรื่องนี้ไม่ได้โม้ ถ้าคุณได้ดูแล้วคุณจะคิดได้เลยทันทีว่า
มันทั้งสนุก ตลก เรียกน้ำตา ได้กับมิตรภาพ อันสวยงาม
เคล้าคลอ กับเสียงดนตรีอันไพเราะ
ดูเลย หรือไม่ก็ไปหาอ่านซะ Nodame Centabile
ส่วนนี้ก็บางส่วนบางตอนที่เราชอบ
นี่ก็ช๊อบ...ชอบ เพราะว่าก่อนหน้านี้โนดะเมะแอบจุ๊บมาหลายครั้งแล้วแต่ก็ไม่สำเร็จ
และแล้วความพยายามมันก็เป็นจริงอิอิ
เพิ่งไปดูมา
ชอบมาก ชอบม๊ากมาก
หนังที่ทำให้เรารู้สึกร้อน/ลุ้น/หนาว/เศร้า
กับความรักของเพื่อนที่มีต่อเพื่อนที่อยากบอกแต่บอกไม่ได้อ่ะ
เราจะไม่พูดมาก เพราะมี blog ของพี่ใหญ่เค้าพูดไว้แล้ว
และมันก็ดีกว่าที่เราจะพูด ดังนั้น
The Most Beautiful Man in the World
เมื่อวันพุธ (260907) ที่ผ่านมา มีเสียงชวนจาเพื่อนคนหนึ่ง
เฮ้ย!...ไปดูหนังกันหรือเปล่า วันนี้มีฉายหนังสั้นเฉลิมพระเกียรติที่ house
เรานิ่งคิด...เพราะว่าเราเพิ่งรับปากกับเพื่อนอีกคนว่าจะไปดู Shoot tem up
ไม่อ่ะ...นัดกะบอย(เพื่อนอีกคน)ไว้แล้ว
บัตรฟรีนะ...พี่ปุ่น(เจ้ใหญ่แห่ง thaiindie)ชวนเพื่อนแชมป์บอก
เราคิดหนักอีก...เพราะพรุ่งนี้เรามีงานแต่เช้า
ไม่นานเพื่อนแชมป์ของเราก็ยื่นโทรศัพท์ให้คุยกะพี่ปุ่น
เรากับพี่ปุ่นทักกันเป็นปกติ แต่น้ำเสียงพี่เค้าเหมือนเป็นไข้
ไม่สบายหรอ?
อืม...อากาศเปลี่ยน...
ณ นาทีนั้นเราก็นึกได้ทันทีว่า เอาว่ะ ไปดูหนังกะพองพี่น้อง thaiindie ดีกว่า
ไม่ได้เจอกันแบบรวมพลอย่างนี้มานานแล้ว
แถมเจ้ก็ยังถ่อสังขารเอาบัตรมาให้น้องๆทั้งที่ไม่สบายอีก
ไปถึงเจอเพื่อนๆมากมาย เต็มไปหมด เรื่องแรกที่เราได้ดูและจำได้ก็คือเรื่อง
นรสิงหาวตาว (Norasingha)
ของคุณวิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง
มีสีทอง สีแดง สีเขียว สีเงิน สีน้ำเงิน สีจัดจ้าน เป็นหนังที่กึ่ง Animation
เราชอบที่ดูไทยๆดี เนื้อหาก็ตามที่เล่า ที่เด่นก็คงเป็นสี
ส่วนภาพเราว่ามันมีที่ว่างเยอะจัง! เท่านั้นแหละจบ
ข่าวที่ไม่สำคัญ
ของคุณบัณฑิต ฤทธิ์ถกลผู้กำกับกิตติมศักดิ์
เรื่องนี้อยากบอกว่าเคยได้ยินทีมงานคุยกันมาก่อน
และสุดท้ายเราก็เห็นภาพที่พวกพี่ๆเค้าคุยกัน(ไม่ขอเล่านะ)
งานเล่าง่ายๆ เป็นเรื่องที่คุ้นเคย ภาพออกมาดูยิ่งใหญ่(สภาพเกินจริงเล็กน้อย)
แต่ประทับใจ...อาจด้วยเรื่องราวที่เรารู้สึกดีอยู่แล้วหรือเปล่านะ
เอาเป็นว่ามี shot หนึ่งที่ขัดใจเราเป็นอย่างมาก
คือตัวนางเอก หยิบกล้อง digital compact ถ่ายภาพ
แต่เธอใช้อีกมือปรับโฟกัสเลนส์อะดิ ตลกสุดๆ
(...ไม่พูดมากดีกว่า...เดี๋ยวพี่ๆน้อยใจ...)
เสียงเงียบ ( Silencio)
ของคุณศิวโรจน์ คงสกุล
เปิดเรื่องด้วยภาพเก๋ไก๋ ภาพเด่น เสียงเด่น
เราชอบบรรยากาศของเรื่อง เพราะมันมีอยู่จริง
แต่คนนักแสดงนำเราไม่รู้มีอยู่จริงหรือเปล่า
ดูไปดูมาก็ทำให้นึกถึงหนังเกาหลี One Fine Spring Day
รักพอเพียง (The Most Beautiful Man in the World)
ของคุณพุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง
เรื่องนี้ขอบอก...ชอบสุดๆ หนังไม่พูด สื่อด้วยภาษาภาพล้วนๆ
ชอบม๊ากมาก ตลก ขำ อิ่มแอม แถมมีสาระ
นักแสดงเจ๋งมาก โดยเฉพาะเด็กที่เล่นเป็นลูกชาย cast มาดีจริงๆ
เรื่องมี 3 ตอน เดินตามพ่อ ซึ่งก็เดินจริงๆ
การเสียสละของพ่อ ที่มันดูน่าภาคภูมิใจมาก
อาชีพใหม่ของพ่อ เป็นอาชีพที่บอกได้คำเดียวว่า เจ๋งอ่ะ
รักง่ายๆ...ถ้าทุกคน...รักพอเพียง
เรื่องนี้ขอแนะนำจ้า...
นิทานพระราชา
ของคุณพรศักดิ์ สุคงคารัตนกุล
เป็นเรื่องเกี่ยวกับฬ่อ สัตว์ครึ่งม้าครึ่งลา
เรื่องเล่าชาวเขา ที่ดูแล้วยิ่งใหญ่อีกเช่นกัน
ไม่รู้จะพูดยังไง เอาเป็นว่าในเรื่องนี้เราได้ยินคำว่า
ฬ่อ และ พ่อในภาษาชาวเขานะ(จำไม่ได้ว่าเค้าพูดยังไง)
บ่อยมากล่ะกัน แล้วเราก็เห็นว่าเจ้าฬ่อตัวเนี้ยมันมีความสำคัญจริงๆ
9 ของวิเศษ (9 th Gift)
ของคุณอารยะ บุญเชิด
เป็นหนังที่ทำมาจากหุ่นเชิด เหมาะมากสำหรับจะเล่าให้เด็กๆฟัง
แต่สำหรับเราคิดว่า มันยาวมาก มันทำให้รู้สึกว่าเมื่อไหร่จะจบ
สาระมากหลายเรื่อง ก็อย่างที่พูดไว้ขั้นต้น
ถ้าเราเป็นเด็กเราคงจะชอบเรื่องนี้มาก มันเหมาะกับเด็กจริงๆ
นิมิต ( Meteorites)
ของคุณอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
หนังเรื่องเดียวที่ดูแตกต่างจากทุกๆเรื่อง มันเป็นตัวพี่เจ้ยจริงๆ
เรื่องของครอบครัว เรื่องของพ่อ
มันดูเหมือนเป็นเรื่องส่วนตัว
แต่ในความเป็นส่วนตัวอันนี้มันกระทบตัวคนดูเหมือนกัน
แม้ภาพจะปวดหัว ในแบบฉบับของ Home video ประมาณนั้นแต่มันก็โอเค
เราชอบอยู่ shot นึงในเรื่อง ที่พี่เจ้ยเค้าถ่ายภาพเท้าของแม่ที่กำลังเดินออกกำลังกาย
บอกไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม?ถึงชอบดูแล้วมันคิดได้หลายๆเรื่อง
เรื่องสุดท้ายเป็นเรื่อง
ทะเลของก้อย(The Sanctuary of Sea)
ของคุณปรามธนี วงศ์พรหมเมศร์ และ ศุภรัฐ บุญมาแย้ม
เรื่องนี้นักแสดงน่ารักมาก เด่น Animation ก็เด่น ภาพที่วาดสวยมาก
หนังเล่าเรื่องของความพยายาม ที่หยิบเอามาจากหนังสือเรื่องพระมหาชนก
ที่ว่ายน้ำ 7 วัน 7 คืน เราชอบนะ น่ารักดี ให้คติ
มีแอบมันด้วยการเอาเพลงของ Buddha Bless มาประกอบเนี้ยดิ คิดได้ไง?
เสียงสว่าง หรือ Luminous Sound ของคุณเป็นเอก รัตนเรือง
หนังที่ยังทำไม่เสร็จ เราเลยไม่ได้ดูกัน เป็นเรื่องเกี่ยวกับนักเปียโนตาบอด
อยากดูจังอ่ะ.............
อ้างอิง :www.thaicinema.org
ShinDo
หนังรัก...ของคนรักหนัง...รักเสียงเพลง...รักความอบอุ่น
ดูแล้วเป็นสุขใจ...เราขอแนะนำหนังเรื่องนี้ SHINDO
ทันทีที่เราเห็นหน้าหนัง คนแรกที่ดึงดูดให้ดูไม่ใช่ใครนั้นก็คือคุณL
หรือ เคนอิจิ มัตสึยามะ นักแสดงที่มากความสามารถ
ใน NANA คุณก็คงเคยเห็นเค้าเล่นเบสมาแล้ว
ใน SHINDO คุณจะเห็นเค้าในการเล่นเปียโน
เราไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังอะไรกับนายคนนี้มากมาย
แต่เวลาเค้าได้รับบทอะไรเราเชื่อ...ว่าเค้าเป็นคนๆนั้นจริงๆ
เช่นเดียวกันกับสาวน้อยมากความสามารถ ริโกะ นารูมิ
เราเคยดู 1 Litre no Namida น้องเค้าเล่นเป็นน้องสาวนางเอก
เล่นได้แบบว่าเรานึกว่าเค้าcast นักแสดงอายุใกล้ๆกัน
แต่ที่ไหนได้เราเพิ่งมาดูประวัติน้องริโกะก็เรื่องเนี้ย
ทำให้รู้ว่าน้องริโกะเพิ่งจะ 15 แต่มีผลงานการแสดงมามากมาย
เรื่องนี้ก็เช่นกัน ที่ทำให้เห็นว่าน้องเค้าโต(ในการแสดง)
เราเชื่อทุกบทบาทเลย ไม่ว่าจะเป็นการเล่นดนตรี สายตา รอยยิ้ม
โอ๊ย!...ไม่อยากจะบอกว่าชอบมาก
นอกจากนักแสดงแล้ว ภาพ,การตัดต่อ,จังหวะ,เสียง,ดนตรี เข้ากันมาก
พอเข้าใจเลยว่าทำไมถึงได้อันดับหนึ่งตอนเข้าที่ญี่ปุ่น
ส่วนเรื่องราวเนื้อหาเป็นไง.......ไม่ขอเล่า
ไปดูเอาที่โรงหนังสยามเองนะจ๊ะ (ฉายในโรงที่เดียว)
เอา...เอานี่ไปดูเรียกน้ำย่อยก่อนล่ะกัน
