มาแล้วabout love ep.2
ตอนเนี้ย! ความหมายรวบยอดที่เราจะให้ตามที่เรารู้สึกก็คือ
มิตรภาพเราชอบตอนเปิดเรื่องนะ ผู้หญิงตัวเล็กๆ (แต่เท่ห์) ขนไม้อัดอันใหญ่เข้าห้องมาคนเดียวเธอขีดนั้น ขีดนี้ แล้วก็ตัดมันแต่ทว่า...เสียงของมันทำให้ข้างห้องโว้ยวาย(ถือได้ว่าเป็นการบอกเวลาว่าตอนที่เธอกำลังทำอยู่เนี้ยมันตอนกลางคืน)จากตัด เป็นตอกเสียงต่อว่าก็ยังมีอยู่เอาทำขนาดนี้ยังมีเสียงอีกหรือป่าวและแล้วก็เสร็จ ดูเท่ห์จริงๆ ใหญ่ด้วย ทำไงล่ะเนี้ย ตัวเธอก็เล็กอย่างนี้(เราละชอบมุมกล้องของเค้าจริงๆ)ดูความพยายามของเธอดิ น่านับถือแต่ก็นะเมื่อไม่ประสบผลสำเร็จก็ต้องเรียกตัวช่วยซึ่งตัวช่วยเนี้ย ดูยังไงก็เพิ่งรู้จักกัน พูดกันก็ไม่รู้เรื่องเค้า.......เป็นคนญี่ปุ่น ส่วนเธอ.........ไตหวัน(ลืมบอกว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นที่ไตหวัน)แล้วไง!...มาถึงที่ก็ต้องช่วยอ่ะดิหลังจากนั้นความสัมพันธ์อันน่ารักๆ ก็เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆจนถลำ..........ยิ่งทำ ยิ่งเจ็บ น้ำตามันร่วงออกมาตอนไหนก็ไม่รู้ขอโทษนะคำพูดเพียงคำกล่าววนไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเธอ.............กำลังอ่อนแอสุดๆเค้า.............เห็นแล้ว รับรู้ได้ เข้าใจ ให้อภัย และปลอบโยนเธอถูกคนรักบอกเลิก ความเศร้าใจยังคงอยู่เธอไม่อยากใช้ร่างกายคนอื่น.......เพื่อมาชดเชยไปหาเค้ากันเถอะ...... เธอบอกเค้า แล้วเค้าก็พาเธอไปเธอสอนให้เค้าพูดประโยคที่ว่าหลินซือหยู่...อาซือมาแล้ว คุณไปหาเธอได้ไหม? ซ้ำแล้วซ้ำอีกเค้าก็ทำ เค้าไปหาคนรักเธอแล้วบอกประโยคนี้ไปอย่างขรุขระเค้ากลับมาหาเธอเพียงลำพัง เธอ........ไม่อยู่ที่เดิมด้วยความร้อนรน เธออยู่ไหน? เดินตามที่แล้วที่เล่าก็ไม่เจอเธออยู่ไหน?เค้าพบเธอ...................ฉันชอบนะฉากเนี้ยน่ารักมากตรงไหนนะหรอ ก็คิดดูดิ เดินตามหามาอย่างเหนื่อย กลับเห็นเธอนั่งตัวงออยู่ไม่ได้โกรธ หรือไม่พอใจอะไรหรอก แต่มันน่าหมั่นไส้(ความรู้สึกเรานะ)เค้านั่งลงข้างเธอมองหน้า แล้วตบหัวเธอไปทีหนึ่ง นั้นแหละที่เราว่าน่ารักจากนั้นก็สนทนาอันยาวก็เกิดขึ้น ใจความประโยคมีอยู่นิดเดียวแต่ว่ากว่าจะสื่อสารกันให้เข้าใจความหมายที่แฟนเก่าพูดว่าคงเริ่มต้นใหม่ไม่ได้แล้ว (เราเข้าใจว่างั้นนะ) ก็นานทีเดียวสุดท้ายเธอก็ถามว่า เค้ายิ้มไหม? ตอนพูด.........ยิ้มอารมณ์นั้นแล้วคงตัดสินใจอะไรไม่ได้มากนอกจาก ตัดใจพวกเธอเดินทางกลับเธอกอดเอวเค้าแน่น ระหว่างทางฝนตกฉันไม่ชอบนั่งมอเตอร์ไซน์ฝ่าฝน........ตัวฉันมันหนาวสั่นแล้วทันใดนั้นเราก็ได้ขับเข้าไปในอุโมงค์ ไม่มีทั้งลม ทั้งฝนแสงไฟสีเหลืองทำให้ฉันอบอุ่น........ฉันรู้ว่าอุโมงค์ไม่ใช่ปลายทางฉันยังต้องไปเจอสายฝนในไม่ช้า...แต่ฉันก็ยังขอบคุณความอบอุ่นขอบคุณอุโมงค์..................ขอบคุณ เท็ตจังแล้วเสียงหัวเราะของทั้งคู่ก็ดังขึ้นในอุโมงค์นั้น* ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะเขียนรู้เรื่องป่าวอ่ะเรื่องที่แล้วพอมีคนบอกว่าอ่านไม่รู้เรื่องเรากลับไปอ่านซ้ำๆดู ก็พอจะเข้าใจอ่ะนะยังไงก็จะปรับปรุงล่ะกัน ขอบคุณคนอ่านมากๆล่ะ(แล้วถ้ายังไงก็อ่านหน้าแรกของเราด้วยนะจ๊ะ)
